Pelagia

Pelagia — od pelagus: otwarte morze, to za horyzontem, gdzie nie widać już brzegu. Blisko plaży woda jest jasna i przewidywalna; im dalej, tym więcej ma odcieni — od mlecznego błękitu płycizn po granat, w którym światło tonie. Ten komplet przebywa całą tę drogę: fasetowany apatyt mieni się wszystkimi kolorami wody, a między nim iskrzą granatowe drobiny hematytu w niebieskim płaszczu — jak fale łapiące ostatnie światło. W tradycji litoterapii apatyt uchodzi za kamień jasnej myśli i odwagi mówienia własnym głosem — a na otwartym morzu słychać tylko tych, którzy mówią wyraźnie. Pelagia: dla tej, która nie boi się odpłynąć od brzegu.