Lucus

Lucus — święty gaj. Rzymianie wierzyli, że niektóre lasy należą do bogów: nie wolno było w nich ścinać drzew ani polować, można było tylko wejść, być cicho — i poprosić. Perydot, czyli oliwin, niesie soczystą zieleń liści; w tradycji przypisywano mu siłę wzrostu i odnowy, jak ziemi, która co roku rodzi na nowo. Cytryn to złota plama słońca na mchu — od wieków zwany kamieniem kupców, trzymany w sakiewkach, by przyciągał dostatek. Razem tworzą starą receptę na obfitość: najpierw wzrost, potem żniwa. Do świętego gaju nie wchodziło się po nic. Wychodziło się bogatszym.